Dzisiejsza Liturgia

Czwarta Niedziela Wielkanocna
Dzieje Apostolskie 4,8-12.

Piotr napełniony Duchem Świętym powiedział: «Przełożeni ludu i starsi!
Jeżeli przesłuchujecie nas dzisiaj w sprawie dobrodziejstwa, dzięki któremu chory człowiek odzyskał zdrowie,
to niech będzie wiadomo wam wszystkim i całemu ludowi Izraela, że w imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka – którego wy ukrzyżowaliście, a którego Bóg wskrzesił z martwych – że dzięki Niemu ten człowiek stanął przed wami zdrowy.
On jest kamieniem odrzuconym przez was budujących, tym, który stał się głowicą węgła.
I nie ma w żadnym innym zbawienia, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, przez które moglibyśmy być zbawieni».

Ps 118(117),1.8-9.21-23.26.28.

Dziękujcie Panu, bo jest dobry,  
bo Jego łaska trwa na wieki.
Lepiej się uciec do Pana,
niż pokładać ufność w człowieku.
Lepiej się uciec do Pana,
niż pokładać ufność w książętach.

Dziękuję Tobie, że mnie wysłuchałeś
i stałeś się moim Zbawcą.
Kamień odrzucony przez budujących
stał się kamieniem węgielnym.
Stało się to przez Pana i cudem jest w naszych oczach.

Błogosławiony, który przybywa w imię Pańskie,
błogosławimy was z Pańskiego domu.
Jesteś moim Bogiem, podziękować chcę Tobie,
Boże mój, wielbić pragnę Ciebie.

Pierwszy list św. Jana 3,1-2.

Najmilsi: Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi: i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego.
Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jakim jest.

Ewangelia wg św. Jana 10,11-18.

Jezus powiedział: «Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce.
Najemnik zaś i ten, kto nie jest pasterzem, którego owce nie są własnością, widząc nadchodzącego wilka, opuszcza owce i ucieka, a wilk je porywa i rozprasza;
najemnik ucieka, dlatego że jest najemnikiem i nie zależy mu na owcach.
Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają,
podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce.
Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. I te muszę przyprowadzić i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz.
Dlatego miłuje Mnie Ojciec, bo Ja życie moje oddaję, aby je znów odzyskać.
Nikt Mi go nie zabiera, lecz Ja od siebie je oddaję. Mam moc je oddać i mam moc je znów odzyskać. Taki nakaz otrzymałem od mojego Ojca».

Komentarz
Św. Leon Wielki (? – ok. 461), papież i doktor Kościoła

„I nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz” (J 10, 16)

Przez Ducha Świętego narodził się z dziewicy matki i przez tego samego Ducha płodzi swój czysty Kościół, aby przez narodziny z chrztu niezliczona rzesza dzieci mogła zostać zrodzona z Boga. Jest o nich powiedziane, że „ani z krwi, ani z żądzy ciała, ani z woli męża, lecz z Boga się narodzili” (J , 13). To w nim potomkowie Abrahama są błogosławieni przez przyjęcie całego świata, a patriarcha staje się ojcem narodów, gdy synowie obietnicy rodzą się z wiary, a nie z ciała.

Nie czyniąc wyjątku dla żadnego ludu, tworzy ze wszystkich narodów pod niebem jedno stado świętych owiec. Każdego dnia wypełnia to, co obiecał: „Mam także inne owce, które nie są z tej zagrody. I te muszę przyprowadzić, i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia, jeden pasterz” (J 10, 16).

W rzeczywistości, chociaż powiedział w szczególności do Piotra: „Paś owce moje” (J 21, 17), to jednak tylko przez Pana wszyscy pasterze są otoczeni opieką; a tych, którzy przychodzą do Skały, Chrystusa, On karmi na pastwiskach tak obfitych i dobrze nawodnionych, że niezliczone owce umocnione obfitością Jego miłości nie wahają się umrzeć za imię swego Pasterza, tak jak dobry Pasterz raczył oddać życie za swoje owce.


    ewangelia.org