Sanktuarium Matki Bożej Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie

Zaiste ta Najświętsza nieba i ziemi Królowa ogłosiła w ten czas, że jest Królową ziem polskich, gdy tylko swoim łaskawym, w tym obrazie spojrzeniem, Królestwo i dwór zechciała pokrzepić. A to, że jest Matką dała poznać nie tylko w jednym miejscu, siła bowiem dobrodziejstw na Jej oddanych za Tejże przyczyną spłynęła na rozległych obszarach Wielkopolski i im sąsiedniego Śląska, a i Księstwo Mazowieckie nimi uraczyła.

bp Stefan Wierzbowski (Poznań)

Co tam za dobrodziejstwa i łaski ten obraz tak w Warszawie, jak i w drodze pokazował, wiadomo tym, którzy przytomni zostawali. Stanąwszy tedy szczęśliwie Król Jego Mość pod Lublinem i tam niektóre trudności uspokoiwszy, z osobliwej łaski swojej i klemecyji Pańskiej pozwolił, aby ten święty obraz, który bogato udarował, powrócił na miejsce sobie naznaczone do Rokitna.

Jan Kazimierz Steczewicz (Zbąszyń)

Wizerunek Matki Bożej z Rokitna otrzymał od króla Michała Korybuta Wiśniowieckiego: srebrną sukienkę, królewską koronę oraz białego orła na czerwonej tarczy. Godło ziem polskich, złożone przez władcę na Niepokalanym Sercu Rokitniańskiej Pani, ideą nawiązuje do ryngrafów z wizerunkiem Bogarodzicy i świadczy o maryjnej pobożności polskiego rycerstwa: biały orzeł symbolizuje Rzeczpospolitą, pozostaje pod czułym spojrzeniem Matki i odzwierciedla serdeczną prośbę o opiekę nad Ojczyzną. Znak orła wyróżnia cudowny obraz w Rokitnie, znany powszechnie od wieków pod tytułem Królowej Orła Białego. Maryja strzegła wiernie Polskiego Orła podczas konfliktów zbrojnych, zaborów, w czas niestabilnych granic i wojennej zawieruchy, a papieska korona – nałożona w czerwcu 1989 roku przez Prymasa na skronie Wniebowziętej Królowej Polski – zwiastowała Polakom definitywny upadek komunizmu. Dziś, u progu 350. rocznicy obecności Pani Cierpliwie Słuchającej w Rokitnie, jubileuszowy rok maryjny splata się szczęśliwie z obchodami 100. rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości, a narodowe godło na matczynej piersi Bogarodzicy Dziewicy, na nowo przypomina o najczystszych źródłach miłości do Ojczyzny.

ks. dr. Grzegorz Cyran

rokitno z lotu ptaka

Rokitno – słowo klucz, słowo synonim, miejsce zamieszkania, pracy. Nade wszystko jednak symbol uduchowienia i znak naszej potrzeby zatrzymania się w biegu. Biegu, jaki wyznacza nam tempo życia, nieumiarkowanie w jego konsumpcji. Biegu, podczas którego nie mamy czasu ani na słuchanie, ani na opowiadanie. Tutaj, w Rokitnie, jest Ktoś, Komu można opowiadać, Ktoś, Kto słucha. Tutaj możemy zahamować swoje zabieganie, wolnym krokiem przejść wszystkie stacje zatrzymań…

Czytaj więcej: Rokitno

Bazylika nocą

Kościół pw. Matki Bożej Rokitniańskiej został wyniesiony do rangi Bazyliki mniejszej przez papieża Jana Pawła II w 2001 r. Zaprojektował go królewski architekt Karol Marcin Frantz. Miał on zastąpić drewnianą świątynię, która nie była wystarczająco duża, by pomieścić wciąż rosnącą rzeszę pielgrzymów przybywających do Cudownego Obrazu. Budowę Bazyliki rozpoczęto w 1705 r. Początkowo miała stanąć na wzniesieniu nieopodal wsi, do dziś zwanym Górą Kościelną. Ostatecznie kościół zaczęto budować w roku 1740 na specjalnie usypanym wzgórzu w samym środku wsi.

Czytaj więcej: Bazylika

Historia Obrazu nie jest do końca znana. Namalowany został na początku XVI w. na drewnie lipowym. Widnieje na nim popiersie Matki Bożej na złoconym tle, z charakterystycznie odsłoniętym uchem, dlatego też Matkę Bożą Rokitniańską nazywa się Cierpliwie Słuchającą. Głowę Maryi okala wydrążona w drewnie aureola, twarz jest pochylona ku lewej stronie. Spokojna, jakby zasłuchana, z przymkniętymi oczami. Włosy okrywa muślinowy welon i nakrycie w kolorze niebieskim z żółtą podszewką, na piersi szata w królewskim odcieniu czerwieni. Obraz ma wymiary: 40 cm wysokości i 27 cm szerokości.

Czytaj więcej: Cudowny Obraz

$(document).ready(function(){document.body.innerHTML = document.body.innerHTML.replace(/\s([a-z])\s/g, ' $1 ');}