„Twoja Matka i bracia stoją na dworze(Łk  1,20)

Z nauczania Kościoła:

(…) przez wiarę Maryja stała się Rodzicielką Syna, którego dał Jej Ojciec w mocy Duch Świętego, zachowując nienaruszone Jej dziewictwo (…) w tejże samej wierze odnalazła Ona i przyjęła ów inny wymiar macierzyństwa, który Jej Syn objawił w czasie swego mesjańskiego posłannictwa. (…) w miarę jak odsłaniało się Jej oczom i duchowi posłannictwo Syna, Ona sama jako Matka otwierała się ku tej <nowości> macierzyństwo, jakie miało stawać się Jej udziałem przy boku Syna. (…) Przez wiarę słuchała w dalszym ciągu i rozważała to słowo, w którym stawało się coraz przejrzystsze, w sposób <przekraczający wszelką wiedzę” (por. Ef 3, 19) samoobjawienie się Boga żywego.  Maryja Matka, stawała się w ten sposób pierwszą poniekąd „uczennicą” swego Syna, pierwszą, do której On zdawał się mówić <pójdź za Mną>, wcześniej niż wypowiedział to wezwanie do Apostołów czy do kogokolwiek innego” (Jan Paweł II, Redemptori Mater,20).

Rozważanie:

O Matko moja, Matko dobroci, miłości i miłosierdzia. Oto ja Twoje dziecko stoję w serdecznej ufności możliwie  najbliżej Twego matczynego Serca. Przez Twoją matczyną dobroć i miłość wejrzyj na mnie, ratuj w niebezpieczeństwie duszy i ciała, broń przed złem i grzechem. Spraw, bym ukochany przez Ciebie i ja sam  swoją ograniczoną miłością umiał kochać braci, którzy również są Twoimi ukochanymi dziećmi. Pragnę nigdy o tym nie zapomnieć na wspomnienie Twojego matczynego Serca przepełnionego miłością  do każdego człowieka, za którego Twój Syn, nasz Zbawiciel oddał swoje życie, abyśmy byli jedno.  Wołamy do Ciebie Matko, gdy brat jest przeciwko bratu, bądź z nami,  u Syna wstaw się za nami.

„(…) Kto drugi po Twoim Synu, Matko
troszczy się, jak Ty o rodzaj ludzki?
Kto nas broni bez przerwy
w naszych udręczeniach?

Kto nas  tak szybko wyzwala od pokus,
które nas napastują?
Kto zadaje sobie tyle trudu,
żeby wstawiać się za grzesznikami?
Dzięki wolności i potędze,
które Twoim macierzyństwem
nabyłaś u Syna.
(…)
I dlatego widzimy,
jak człowiek udręczony chroni się  u Ciebie
(…) Twojej przyzywa pomocy”

(św. German).